Download Free Templates http://bigtheme.net/ Websites Templates

ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΟΣΤΕΟΑΡΘΙΤΙΔΑ


Η οστεοαρθρίτιδα ή αρθρίτιδα ή εκφυλιστική αρθρίτιδα είναι μια μηχανική φλεγμονή βραδείας εξέλιξης που οδηγεί σε προοδευτική απώλεια χόνδρου, σκλήρυνση του υποχόνδριου οστού, δημιουργία οστού και χόνδρου στα όρια των αρθρώσεων (οστεόφυτα ή ‘’άλατα’’) και υμενίτιδα-ύδραρθρο(συλλογή υγρού εντός της άρθρωσης). Ο θύλακος και οι σύνδεσμοι σταδιακά παχύνονται και σκληραίνουν προσπαθώντας να διατηρήσουν την άρθρωση στην αρχική της μορφή. Οι μύες οι οποίοι κινούν την άρθρωση σταδιακά αδυνατίζουν και ατροφούν. Στην βαριά οστεοαρθρίτιδα, ο αρθρικός χόνδρος είναι τόσο λεπτός ώστε τα οστά εφάπτονται, τρίβονται το ένα με το άλλο και φθείρονται.
Η οστεοαρθρίτιδα είναι η πιο κοινή μορφή αρθρίτιδας και η πιο κοινή πάθηση των αρθρώσεων. Είναι συχνότερη σε ανθρώπους άνω των 45 ετών, στις γυναίκες, στους παχύσαρκους και σε ανθρώπους με εργασία επιβαρυντική για τις αρθρώσεις.
Η οστεοαρθρίτιδα του ισχίου επηρεάζει διαφορετικούς ανθρώπους με διαφορετικούς τρόπους. Κάποιοι άνθρωποι έχουν πρόβλημα μόνο με το ένα ισχίο, κάποιοι άλλοι και με τα δύο. Ο πόνος είναι το κύριο πρόβλημα για κάποιους, ενώ για άλλους το κύριο πρόβλημα είναι η δυσκολία στην βάδιση. Σε κάποιους μπορεί να είναι στάσιμη για αρκετά χρόνια, ενώ σε κάποιους άλλους να επιδεινωθεί ταχέως. Οι ασθενείς συνήθως παραπονιούνται ότι το ισχίο τους πονάει, ενώ μπορεί επίσης να παρουσιάζει δυσκαμψία. Μπορεί να είναι επώδυνη όλη η άρθρωση ή ένα συγκεκριμένο σημείο, ο πόνος να χειροτερεύει μετά από μια συγκεκριμένη δραστηριότητα, ενώ συνήθως υφίεται με την ανάπαυση. Μπορεί η άρθρωση να είναι δύσκαμπτη το πρωί μετά την αφύπνιση και για μια βραχεία περίοδο μετά την ανάπαυση. Ο πόνος συνήθως ποικίλει, υπάρχουν «καλές» και «κακές» μέρες χωρίς προφανή λόγο. Αλλαγές του καιρού μπορούν να προκαλέσουν διαφορές στον πόνο, π.χ. όταν έχει υγρασία. Όταν η αρθρίτιδα εξελιχθεί η κινητικότητα περιορίζεται. Το βάδισμα μικρών αποστάσεων ή η άνοδος και η κάθοδος σκάλας μπορεί να γίνει προβληματική. Μερικές φορές το ισχίο μπορεί να δίνει την αίσθηση της αστάθειας εξαιτίας των ατροφικών μυών ή των χαλασμένων συνδέσμων.
Το ιστορικό και η κλινική εξέταση είναι τα βασικά διαγνωστικά μέσα του γιατρού.
Η απλή ακτινογραφία είναι η πιο χρήσιμη και απλή εξέταση για να επιβεβαιωθεί η οστεοαρθρίτιδα. Συνήθως θα δείξει ότι το διάστημα μεταξύ των δύο οστών έχει στενέψει, ή μπορεί να δείξει αλλοιώσεις στο οστό όπως «άλατα», δηλαδή οστεόφυτα. Παρ' ότι η ακτινογραφία βοηθάει την διάγνωση, δεν μπορεί να προβλέψει την βαρύτητα των υποκειμενικών ενοχλημάτων του ασθενούς. Μια «κακή» ακτινογραφία με προχωρημένη οστεοαρθρίτιδα δεν σημαίνει απαραιτήτως πολύ πόνο ή αναπηρία, ενώ ασθενής με «καλή» ακτινογραφία με αρχόμενη αρθρίτιδα, μπορεί να έχει εντονότατα ενοχλήματα.
Ο γιατρός δεν μπορεί να προβλέψει την εξέλιξη της οστεοαρθρίτιδας και δεν υπάρχει ίαση για αυτήν. Αλλά υπάρχουν πολλές θεραπείες. Οι θεραπείες μπορούν να βοηθήσουν: 1. να ανακουφισθεί ο πόνος , 2. να μειωθεί η δυσκαμψία και 3. να επιβραδυνθεί η περαιτέρω καταστροφή της άρθρωσης. Προς το παρόν δεν υπάρχουν φάρμακα που να επηρεάζουν αποδεδειγμένα την εξέλιξη της οστεοαρθρίτιδας αλλά κάποια μπορούν να βοηθήσουν τα συμπτώματα αυτής. Παυσίπονα όπως η παρακεταμόλη και τα αντιφλεγμονώδη μπορούν να βοηθήσουν παροδικά τον πόνο και την δυσκαμψία. Μερικές φορές μια τοπική έγχυση σε ένα ευαίσθητο σημείο γύρω από το ισχίο είτε και μέσα στην άρθρωση, μπορεί να βοηθήσει.
Η απόλυτη λύση για την οστεοαρθρίτιδα είναι η ολική αρθροπλαστική.

ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΟΛΙΚΗ ΑΡΘΡΟΠΛΑΣΤΙΚΗ


Η ολική αρθροπλαστική είναι μια χειρουργική επέμβαση στην οποία αφαιρείται η φθαρμένη άρθρωση και αντικαθίσταται από μια τεχνητή. Η τεχνητή άρθρωση, η οποία ονομάζεται και πρόθεση αποτελείται από δυο μέρη:
• Ένα μέρος αντικαθιστά την κεφαλή του μηριαίου
• Ένα μέρος αντικαθιστά την κοτύλη και τοποθετείται στην λεκάνη

ΠΟΙΕΣ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΠΡΟΣΔΟΚΙΕΣ ΑΠΟ ΜΙΑ ΟΛΙΚΗ ΑΡΘΡΟΠΛΑΣΤΙΚΗ


Οι συνεχείς εξελίξεις στην τεχνολογία των ολικών αρθροπλαστικών έχει οδηγήσει την συντριπτική πλειοψηφία των ασθενών που υποβάλλονται σε αρθροπλαστική να δηλώνουν σημαντική μείωση του πόνου και βελτίωση της κινητικότητας. Μάλιστα, τα πολύ υψηλά ποσοστά επιτυχίας οδήγησαν να χαρακτηριστεί ως το χειρουργείο του αιώνα. Οι ασθενείς μπορούν με μεγάλη άνεση να πραγματοποιήσουν τις καθημερινές δραστηριότητές τους (να περπατήσουν, να οδηγήσουν, να σηκωθούν από καθιστική θέση).
Τα αποτελέσματα φαίνονται από τις πρώτες μετεγχειρητικές μέρες, αλλά η αποκατάσταση θα διαρκέσει από 6 εβδομάδες εώς 3 μήνες ανάλογα με την προεγχειρητική κατάσταση του ασθενούς, την γενική κατάσταση της υγείας του και τον τύπο της επέμβασης.
Η διάρκεια της ολικής αρθροπλαστικής είναι 15-20 χρόνια και εξαρτάται από πολλούς παράγοντες (το αυξημένο σωματικό βάρος και οι υπερβολικές δραστηριότητες προκαλούν μεγαλύτερη φθορά).
Είναι αλήθεια πως οι περισσότεροι ασθενείς δε θα χρειστούν ποτέ άλλη επέμβαση.

ΤΟ ΧΕΙΡΟΥΡΓΕΙΟ


Ο ασθενής θα πάρει είτε γενική είτε περιοχική αναισθησία (ανάλογα με τη γενική κατάσταση της υγείας του ασθενόυς και την χειρουργική τεχνική). Η διάρκεια του χειρουργείου είναι συνήθως 1-2 ώρες.
Μετά την αναισθησία και την τοποθέτηση του ασθενούς σε κατάλληλη θέση διενεργείται τομή και αφαιρούνται τα φθαρμένα στοιχεία της άρθρωσης. Στη συνέχεια τοποθετείται η πρόθεση, η οποία σταθεροποιείται είτε με τη χρήση ‘’χειρουργικού τσιμέντου’’ είτε με τεχνική ‘’Press Fit’’ είτε και με τις δυο τεχνικές(υβρίδιο).
Οι νέες χειρουργικές τεχνικές έχουν περιορίσει σημαντικά τις απώλειες αίματος και την ανάγκη για μετάγγιση.

ΜΕΤΑ ΤΟ ΧΕΙΡΟΥΡΓΕΙΟ


Μετά την ολοκλήρωση του χειρουργείου ο ασθενής μεταφέρεται στο θάλαμο νοσηλείας.
Ο ασθενής θα έχει:
• Γάζες-επίδεση στην περιοχή του τραύματος
• Παροχέτευση (όταν κριθεί απαραίτητο)
• Περιορισμό στην κινητικότητα της περιοχής
Ο ασθενής θα λάβει:
• Αντιβίωση στη διάρκεια του χειρουργείου και τις πρώτες 2 μετεγχειρητικές ημέρες
• Ισχυρά παυσίπονα τις πρώτες 2 μεταγχειρητικές ημέρες
• Αντιπηκτική αγωγή από την ημέρα του χειρουργείου και για 6 εβδομάδες
Η χρήση παυσίπονων είναι πολύ σημαντική, γιατί είναι πολύ εύκολο να διαχειριστείς τον πόνο όταν είναι σε καταστολή και όχι έντονος, γι’αυτό ο ασθενής θα πρέπει να ζητάει παυσίπονα όταν αρχίζει ο πόνος.
Οι νέες τεχνικές διαχείρισης πόνου έχουν οδηγήσει σε σημαντικό περιορισμό του μετεγχειρητικού πόνου και στην ταχύτερη κινητοποίηση του ασθενούς.

ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ ΜΕΤΑ ΤΟ ΧΕΙΡΟΥΡΓΕΙΟ


Από την πρώτη μετεγχειρητική ημέρα αρχίζει η αποκατάσταση με την καθημερινή βοήθεια εξιδικευμένου φυσικοθεραπευτή. Ο ασθενής θα καθίσει στο κρεβάτι και θα ορθοστατίσει το απόγευμα της ημέρας του χειρουργείου ή την επόμενη ημέρα ανάλογα με την χειρουργική τεχνική και την γενική κατάσταση του ασθενούς. Το εύρος κίνησης θα βελτιωθεί σημαντικά τις πρώτες μεταγχειρητικές ημέρες, όπως και μυική δύναμη. Στόχος της αποκατάστασης είναι μέχρι ο ασθενής να πάρει εξιτήριο από την κλινική να μπορεί να σηκωθεί μόνος του από το κρεβάτι , να κινηθεί στο χώρο του δωματίου με τη βοήθεια βακτηριών και να επισκεφτεί την τουαλέτα, έτσι ώστε να είναι αυτόνομος όταν επιστρέψει στο σπίτι του. Η αποκατάσταση μετά την εξόδο από την κλινική συνεχίζεται με τη βοήθεια φυσικοθεραπευτή στο σπίτι είτε σε συγκεκριμένες περιπτώσεις σε κέντρο αποκατάστασης.
Οι σύγχρονες χειρουργικές τεχνικές, οι τεχνικές διαχείρησης του πόνου και οι νέες μέθοδοι φυσικοθεραπείας-αποκατάστασης έχουν οδηγήσει σε σημαντικό περιορισμό της διάρκειας νοσηλείας στην κλινική.

ΓΕΝΙΚΕΣ ΠΡΟΦΥΛΑΞΕΙΣ


Στην πρώιμη μετεγχειρητική περίοδο(6-8 εβδομάδες μετεγχειρητικά) ο ασθενής πρέπει να προσέξει τις ακόλουθες οδηγίες:
• Σε περίπτωση πυρετού, ερυθρότητας-οίδηματος του τραύματος, έξοδου υγρού από το τραύμα ή έντονου πόνου πρέπει να επικοινωνήσετε άμεσα με τον γιατρό
• Αποφυγή κάμψης του ισχίου μεγαλύτερης των 90°, ‘’σταύρωμα’’ των ποδιών, περιστροφή του κορμού επί του ισχίου
• Χρήση τραπεζοειδούς βακτηρίας ή βακτηριών μασχάλης (ακόμα και αν ο ασθενής αισθάνεται έτοιμος να βαδίσει χωρίς βοηθητικά μέσα) για την σωστή ενσωμάτωση των υλικών στο οστό
• Χρήση ανυψωτικού καθίσματος τουαλέτας
• Χρήση μαξιλαρίου απαγωγής ανάμεσα στα πόδια
• Αποφυγή χαμηλών καθισμάτων
• Αποφεύγει να σηκώσει αντικείμενα από το πάτωμα
• Αποφεύγει να βάλει τις κάλτσες του, να κόψει τα νύχια των ποδιών
• Αποφεύγει να ξαπλώνει επί της χειρουργηθείσας πλευράς

ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ


• Συνέπεια της αναισθησίας: Οι σύχρονες τεχνικές αναισθησίας είναι γενικά πολύ ασφαλείς. Ο αναισθησιολόγος μετά τον προεγχειρητικό έλεγχο θα σας ενημερώσει για την μέθοδο που θα χρησιμοποιήσει και τους πιθανούς κινδύνους
• Λοίμωξη: Ο κίνδυνος λοίμωξης είναι πολύ μικρός και σχετίζεται συνήθως με τη γενική κατάσταση του ανοσοποιητικού του ασθενούς. Θα σας χορηγηθεί η κατάλληλη αντιβιωτική θεραπεία
• Εν τω βάθει θρόμβωση: Η γρήγορη κινητοποίηση του ασθενούς, η χορήγηση αντιπηκτικής αγωγής (ηπαρίνη χαμηλού μοριακού βάρους) και η χρήση καλτσών αποσυμπίεσης μειώνει στο ελάχιστο τον κίνδυνο θρόμβωσης
• Εξάρθρημα: Ο κίνδυνος εξαρθρήματος υφίσταται στην πρώιμη μετεγχειρητική περιόδο, οπότε και το μυικό πέταλο που περιβάλλει το ισχίο είναι στη φάση επούλωσης και είναι αδύναμο. Ακολουθώντας κατά γράμμα τις μετεγχειρητικές οδηγίες, ο κίνδυνος περιορίζεται στο ελάχιστο
• Σπάνιες επιπλοκές: Έχουν περιγραφεί εξαιρετικά σπάνια επιπλοκές όπως κάκωση νεύρου, κάκωση αγγείου, κάταγμα

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ


• Εξειδικευμένο πρόγραμμα φυσικοθεραπείας-αποκατάστασης για 6-8 εβδομάδες
• Επανεξέταση από το γιατρό σας τη 2η, 4η και 6η μετεγχειρητική εβδομάδα
• Ακτινολογικός έλεγχος 3 μήνες και 1 χρόνο μετεγχειρητικά και στη συνέχεια κάθε 2 χρόνια